De droombaan van Renata
Mijn levensmotto is: beoordeel een mens niet op de buitenkant en wees lief voor elkaar. Dat motto kan ik uitdragen in deze droombaan.
Wij willen dat iedereen in Molenlanden mee kan doen. Mensen moeten zich prettig en veilig voelen in hun buurt en huis. Sommige mensen hebben (tijdelijk) hulp nodig. Het doel is dat elke inwoner zoveel mogelijk op eigen kracht kan bijdragen aan de samenleving. Om dit te realiseren werken we samen met (zorg)partners en netwerken in het Sociaal Domein. We sluiten zoveel mogelijk aan op de vraag en de leefsituatie van de inwoner. We zijn dichtbij de mensen en richten ons op talentontwikkeling, zelfredzaamheid en participatie naar vermogen. Zorg, welzijn, onderwijs, gezondheidszorg, opvoeding, inburgering zijn thema’s van ons team.
Als adviseur Sociaal Domein zet Renata Bijl zich dagelijks in voor armoedebestrijding, eenzaamheid en inclusie. Ze heeft affiniteit met deze thema’s en luistert graag naar de verhalen van inwoners. Deze passie voor verhalen beperkt zich niet tot haar werk, want ze is ook schrijver.
‘Als kind zat ik op toneel en verzon ik verhalen. Nu schrijf ik thrillers die je ook in de boekhandel kunt vinden. Net als bij een boek, moet je een mens niet te snel beoordelen op de buitenkant. Het echte verhaal zit vanbinnen.’
Renata begon anderhalf jaar geleden bij het team Mens & Samenleving. ‘Alle teams in Molenlanden zijn zelforganiserend, dus je krijgt geen bevestiging van een manager of je het goed doet. Dat vond ik best spannend. ‘Mijn’ team is trouwens heel hecht. Ik was een keer helemaal afgedraaid na een drukke week met campagnes over eenzaamheid, toegankelijkheid en armoede. Met veel moeite sleepte ik mij naar een teamdag en werd enorm verrast door mijn collega’s. Ik kreeg een emmer vol met mijn favoriete paprikachips en een flesje wijn cadeau. Toen schoot ik helemaal vol. Meer waardering had ik niet kunnen krijgen.’
Renata is een echte doener: ‘Ik kom uit de uitvoering en dat merk je in mijn aanpak. Zo ga ik graag in gesprek met inwoners en samenwerkende partners. Wat voor initiatieven zijn er en hoe kunnen we deze verbinden? Als we goed samenwerken kunnen we nog meer doen en bereiken!’
Armoede en eenzaamheid gaan vaak hand in hand. Renata: ‘Een stapje terugdoen, voelt voor veel mensen als falen. We hebben in Molenlanden mooie initiatieven zoals de Voedselbank en SchuldHulpMaatje, een getrainde vrijwilliger die helpt bij het oplossen van schulden. En dankzij Stichting Leergeld kan ieder kind een feestje vieren.
Eenzaamheid is trouwens een breed begrip. Je kunt je eenzaam voelen door rouw, een andere geaardheid of een beperking. Na corona moesten we opnieuw bouwen aan verbinding. Molenlanden is een uitgestrekt gebied, dus dat is nog steeds een uitdaging. We werken ook aan een nieuwe inclusieagenda en dat vraagt om raadsinformatiebrieven en collegevoorstellen. Dat beleidsmatige werk is belangrijk, maar uiteindelijk draait het om mensen.’
Mijn levensmotto is: beoordeel een mens niet op de buitenkant en wees lief voor elkaar. Dat motto kan ik uitdragen in deze droombaan.
Als klein kind droomde Anouk Groenen ervan om filmster te worden. ‘Ik hield van verkleden en had een grote fantasie.’ Toen ze ouder werd, ontwikkelde ze een sterke maatschappelijke betrokkenheid. Ze haalde een master in Social Policy and Public Health en werkt nu als beleidsadviseur Jeugd. ‘In mijn omgeving heb ik gezien hoe een moeilijke start je kansen beïnvloedt. Dat gaat me aan het hart.’
Via een traineeship bij de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) deed Anouk ervaring op met verschillende maatschappelijke opdrachten. ‘Een infographic die ik op LinkedIn poste met een horizon van maatschappelijke thema’s, viel op bij Molenlanden. Al snel was ik op gesprek en had ik een baan als adviseur Jeugd & Gezondheid binnen het team Mens & Samenleving. Vanaf het moment dat ik binnenkwam, voelde ik dat er vertrouwen was. Er wordt hier echt geïnvesteerd in jonge mensen. Je krijgt de kans om te groeien en jezelf te laten zien. Op andere plekken zag ik dat jonge professionals hun plek moesten bevechten. Hier word je juist omhoog getild. Collega’s gunnen je een podium.’
Anouk is na een aantal jaren al doorgegroeid naar beleidsadviseur Jeugd. ‘Ik maak nu beleid over dit onderwerp op basis van lokale en regionale ontwikkelingen en landelijke agenda’s. Wat is belangrijk voor Molenlanden en hoe implementeren we dat? Essentieel is het versterken van de pedagogische basis voor jongeren. We willen dat ze opgroeien in een veilige omgeving en alle kansen krijgen om zich te ontwikkelen. Dat kan problemen op latere leeftijd voorkomen.’
Een belangrijke opgave die aandacht en inzet vraagt is de mentale gezondheid en weerbaarheid van jongeren. Anouk: ‘Het is geen makkelijke tijd voor jongeren. Denk aan de toenemende prestatiedruk en zorgen over de toekomst, bijvoorbeeld over het vinden van een huis. Op social media worden jongeren geconfronteerd met een ‘perfecte wereld’ waarmee ze hun eigen leven kunnen vergelijken.’
Ik heb nooit een echte vastomlijnde droombaan gehad. Maar ik vind het heel fijn dat ik in deze baan samenwerk met het sociaal team, lokale en regionale partners aan belangrijke maatschappelijke opgaven. Als het lukt om samen kleine stappen vooruit te zetten, dan ben ik ben blij.
We zijn wendbaar en sluiten aan op de behoefte van de ander.
We verbinden ons met collega’s, inwoners, ondernemers, partners in de gemeente en de regio.
We vernieuwen door samen te verlangen, verkennen, experimenteren en vorm te geven.
We leren door te experimenteren met vertrouwen in onze eigen kracht en samen met anderen.
We voelen ons individueel en als team verantwoordelijk voor de kwaliteit van ons werk.