De droombaan van Gerda
Ik houd van het afwisselend werk. Echt voldoening krijg ik van ‘mijn’ zwerfdieren. Ik verzorg op dit moment een konijn en vier kittens.
Ons team is van essentieel belang voor het maken van weloverwogen en bewuste keuzes. We spelen dan ook een belangrijk rol bij de besluitvorming. Vooraf kijken we naar kwaliteit en rechtmatigheid, maar ook na de besluitvorming zijn we vaak betrokken. Want we leven in een maatschappij, waarin het recht zich continu ontwikkelt en waarin de omgeving gebruikmaakt van dit recht. Voor het bestuur, management en collega’s zijn we flexibele, creatieve, toegankelijke, betrouwbare en zichtbare sparringpartners. We denken graag mee in kansen, mogelijkheden en oplossingen, maar benoemen ook de do’s en don’ts.
Gerda Eikelboom wilde ooit kapster worden. Een personeelsadvertentie van een gemeente gooide roet in het eten. Ze maakte een opmerkelijke carrière, is nu de rechterhand van burgemeester Theo Segers, vangt thuis zwerfdieren op en loopt tussen de bedrijven door ‘even’ de 10 kilometer van Rotterdam.
‘Na mijn middelbare school had ik geen zin om verder te leren. Ik ben een doener en wilde lekker aan het werk. Op de typekamer van de gemeente vond ik helemaal mijn draai’, vertelt Gerda. ‘We typten brieven vanaf handgeschreven notities op een elektronische typemachine. Ik heb nog meegewerkt aan de invoering van de computer. Mijn uren werden uitgebreid, omdat ik de begroting erin moest zetten.’
Gerda kreeg de vrijheid om door de hele gemeente heen te zwerven. Ze sprong bij waar nodig. Van koffie rondbrengen, telefoon opnemen tot medewerkster bij Burgerzaken. ‘Toentertijd werden paspoorten nog met de hand geschreven en haalde je een handtekening op bij de burgemeester.’
Ze volgde praktijkgerichte opleidingen van de Bestuursacademie en startte op het secretariaat als bestuurssecretaresse van de burgemeester, een wethouder en kabinetszaken.
Gerda: ‘Met alle bestuurders die ik ondersteun heb ik een fijne vertrouwensband. Contact met de inwoners vind ik het allerleukst. Ik organiseer bijvoorbeeld bijeenkomsten rondom koninklijke onderscheidingen of bijzondere bezoeken, zoals dat van koningin Maxima. Dat vergt veel voorbereiding. Alles moet tot in de puntjes worden doordacht en geregeld. Een collega zei een keer dat we boeketten tekort kwamen. De schrik sloeg mij om hart. Ik zag mijzelf al in allerijl boeketten uit elkaar halen en opnieuw verdelen. Gelukkig was het een grap. De onderlinge sfeer is hier ontzettend leuk!’
Ik houd van het afwisselend werk. Echt voldoening krijg ik van ‘mijn’ zwerfdieren. Ik verzorg op dit moment een konijn en vier kittens.
Na de middelbare school werkte Marian Verheij in een supermarkt, als chauffeur voor een kledingbedrijf en adviseerde ze mensen over fotocamera’s. Tijdens haar baan als bode bij de gemeente werd ze uitgedaagd om de schoolbanken weer in te gaan. Ze rondde een opleiding Juridische Zaken af en specialiseerde zich in mediation. Nu werkt ze als juridisch medewerker binnen het team Juridische en Bestuurlijke Zaken en Inkoop. ‘Mijn werk draait om meer dan wetten en regels. Het gaat om mensen, conflicten oplossen en om begrip creëren.’
Marian houdt zich onder andere bezig met bezwaarschriften en pre-mediation. ‘Bij een bezwaarschrift zoeken we eerst samen met de inwoner naar een informele oplossing. Vaak is dat maatwerk. Vooral bij de Wmo lukt dat in negen van de tien gevallen. Bij handhavingszaken is de kans van slagen afhankelijk van het traject dat eraan vooraf is gegaan.’
Pre-mediation bij bezwaar of informele behandeling van een bezwaar, is een belangrijk onderdeel van haar werk. ‘Als buren bijvoorbeeld niet meer met elkaar door een deur kunnen, helpt het om weer met elkaar te praten. Als mediator-bemiddelaar stimuleer ik mensen om open te staan voor elkaars perspectief. Dan is de helft van het probleem al opgelost. Ik blijf hameren op het feit dat ze met elkaar verder moeten. Beter een goede buur, dan een verre vriend.’
Als kind droomde Marian van een turncarrière. ‘Ik was fanatiek en zag mezelf al met de olympische vlag in mijn hand! Ik ben nog steeds sportief, speel tennis en doe aan zumba en yoga. Sowieso heb ik veel energie. Naast mijn baan doe ik vrijwilligerswerk in een hospice en ben ik taalmaatje voor een Syrische vrouw. Dat geeft zoveel voldoening!’
Ik werk al 25 jaar bij de gemeente en heb hier altijd droombanen gehad. Vroeger was de organisatie kleiner en kende je elkaar beter. Maar ik ben een sociale collega en zoek iedereen op!
We zijn wendbaar en sluiten aan op de behoefte van de ander.
We verbinden ons met collega’s, inwoners, ondernemers, partners in de gemeente en de regio.
We vernieuwen door samen te verlangen, verkennen, experimenteren en vorm te geven.
We leren door te experimenteren met vertrouwen in onze eigen kracht en samen met anderen.
We voelen ons individueel en als team verantwoordelijk voor de kwaliteit van ons werk.